Hızlı Yaşa Genç Öl

yok yok sakın öleyim deme!

uzun zaman oldu yazmayalı bir şeyler, ne de olsa bünye sessizlik de ister.
bir telefonla insanın hayatı nasıl değişiyor insan şaşırıp kalıyor. bir sabah işsiz güçsüz bir insanken daha; mezuniyet törenime henüz 19 saat varken gelen bir telefon, bam! daha "anne bitti benimki" mısrasını resmiyete dökemedim.

hiç beklenmedik anda gelir fırsat çalar kapıyı! ne de hoş bir yalan. fırsatlar çalmaz kapıları insan kendi fırsatlarını yaratır onların kapılarını kırar; fetheder hepsini tek tek.

geçtiğimiz çarşamba gününden beri M/V S.C. gemisinin 3. kaptanıyım. sizce oldum mu şimdi ben? işin bomba yanı gemiye çıktığımdan beri üstünde benden yetkili kimse yok; büyük güç büyük sorumluluk ister demiş Ben Amca ölüm döşeğinde; oysa benim dudaklarımdan "ama haksızlık bu"dan fazlası dökülmedi! sonuç itibariyle salı günü meçhule olmasa da kuzeye doğru giden bir gemi kalkacak bir limandan; slavları hep sevmişimdir. Ev tutasım var başka bir ülkeden, hayırlısı şimdilik.



Süperman

ben yokken çöplüğümün kapısını açık bırakıyorum bağırın bağırabildiğiniz kadar; ne de olsa her gidişin bir dönüşü vardır.

(bu şarkının değişik bir versiyonu için başvurular soldan TriaCan'a!)

bu da mezuniyet töreninden; ee ne de olsa denizci dediğin ıslanmalı!