Yay iyice yay!

Geçen sabah tekrar öğrencilik zamanlarıma göz kırptım.

Öncelikle yaklaşık 2 sene sonra ilk defa oturdum ders çalıştım ki bu benim için büyük bir başarıydı. İyi ki yüksek lisans falan yapıyor değilim dedim ve yanaklarımdan öptüm. Beş sınavlık serinin ilki olduğu için biraz ciddi olayım istedim. Beceremedim.

Akşamdan kurduğum bilgisayar sabahın kör bir saatinde açılıp odayı Mehteran sesleriyle doldurdu, ben de ellemedim hazırlanana kadar çalsın diye bıraktım. O kargaşada evden çıkana dek fon müziği olarak kaldı. Bu yüzden yola çıktığımda Alsancaktan ziyade Viyana'ya gider gibi bir ruh haline sahiptim.

Gayet akşamdan kalma bir surat ve kan çanağı gözler eşliğinde sınav salonuna gelip önce kapıdaki görevliyi korkuttum. Saati görünce yan kafedeki garsonu korkutacak kadar zamanım olduğunu da gördüm ve içimi bir tatlı huzur kapladı.

Sınava girip beş buçuk dakika sonra "anneeaaa bitti benimkiiiii!" diye bağırdım. Salon görevlisi bunu duyunca galeyana geldi. Boynuma sarıldı, ağlamaklı oldu; içinde yıllar yılı sakladığı Murat Murathanoğlu'nu salonun ortasına kustu. Hala "bu bir rekor bu bir rekor bu bir rekor bu bir r..." diye sesi geliyordu ben aşağı inerken.

Bu sebepten kendime aferin dedim, iyice yaydım.

Moby - Find My Baby